Bezoek van Ds Viateur Habarurema aan Rwanda
Dominee Viateur Habarurema over het kerkelijk leven in Rwanda, een samenvatting van zijn verhaal in de classis najaar 2019.

Dominee Habarurema groet ons met ‘mura ho’ (bent u daar?). Hij is docent van de theologische opleiding (PIASS) in Butare. Hij heeft in Kampen zijn promotie onderzoek gedaan. In de classisvergadering van oktober 2019 vertelt hij over de kerkelijke situatie in Rwanda.
Het grootste deel van Rwanda is de RK, er zijn meerdere protestantse kerken, zevende dag adventisten en moslims zijn een kleine minderheid.
In Rwanda zijn geen religieuze conflicten. Al 20 jaar bestaat er een dialoog tussen christenen en moslims en wordt samengewerkt aan verzoening na de genocide van 1994.
Religieuze instituten werken samen aan verschillende activiteiten. In ieder district is een forum waar alle religies elkaar ontmoeten. Een belangrijk thema is het bestrijden van armoede en veiligheid.
In 1900 kwam het christendom in de vorm van het Rooms katholieke geloof in Rwanda. Protestantse zendelingen kwamen 7 jaar later. De EPR (Presbyteriaanse kerk) is gesticht door de Duitse zendelingen.
Tot 1994 was er een beperkt aantal kerken. Na de genocide ontstonden veel nieuwe kerken, vooral pinkstergemeenten. Mensen voelden zich tijdens de genocide in de steek gelaten door hun eigen kerk. Niet alle geregistreerde kerken hebben een theologisch opgeleide dominee, en de voorganger is soms slechts uit op het geld van de aangesloten gemeenteleden. Door het prediken van een welvaartsevangelie: een snelle oplossing van problemen door geld te geven, dan krijg je vanzelf de zegen en succes in het leven. Dit botst helaas met de dagelijkse praktijk, maar gelovigen doneren vaak opnieuw met hoop op resultaat. Het welvaartniveau in Rwanda is niet hoog en men kan op deze manier steeds armer worden.
De regering wil deze rotte appels onder de kerkgenootschappen buitensluiten. Wil je nu geregistreerd worden als kerkgenootschap, dan moet de geloofsgemeenschap een voorganger hebben met een kandidaatsopleiding theologie. Men heeft 4 jaar de tijd om dit voor elkaar te krijgen.

Samenwerking tussen de kerken.
Er zijn 3 groeperingen te onderscheiden:
• Protestantse Raad van Kerken: bekende protestantse kerken en evangelische groeperingen
• Alliancie van evangelische kerken
• Wedergeboren gelovigen (de ervaringen die je zelf beleeft).

De theologische opleiding (PIASS) in Butare leidt voorgangers op voor diverse kerken. De verschillende geloofsgemeenschappen hebben zelf niet de middelen om een eigen theologische opleiding op te zetten.
Ds. Habarurema is zelf lid van een traditionele pinkstergemeente. Voordat hij de theologische opleiding ging volgen kende hij alleen de RK en de zevende dag adventisten. Hier werd hij geconfronteerd met mensen met een andere religieuze achtergrond. Het was voor hem een soort openbaring.
Het sociale werk, zoals de bouw en onderhoud van scholen en ziekenhuizen, wordt veelal opgezet door kerken. Recent heeft de RK een officiële verklaring gegeven dat family planning alleen gedaan kan worden met natuurlijke middelen en bij de RK ziekenhuizen is de anticonceptiepil niet verkrijgbaar. Voor 1994 was het inwoneraantal in Rwanda ca. 8 miljoen en was er niet voldoende werkgelegenheid voor iedereen. Het standpunt van de RK is voor de regering een groot probleem, want de huidige bevolking is ca. 12 miljoen met hetzelfde werkgelegenheidsprobleem.
Ieder jaar in april wordt een week besteed aan de herinnering van de genocide. De kerken willen een rol spelen in het proces van heling en verzoening.